Dwars door de provincie Mendoza

Vandaag zijn we de provincie ingetrokken en hebben we met volle teugen genoten van de woeste natuur aan deze kant van het Andesgebergte. Ongelooflijk mooi en zo ongerept. Toen we op 2100 meter hoogte aan een berghut kwamen, stond een typische Argentijnse lunch voor ons klaar, vergezeld van de nodige Don Cristobal wijnen. Hiervoor had onze vriend Eduardo natuurlijk gezorgd. Met de zon hoog aan een straalblauwe hemel genoten we met volle teugen.

In de namiddag trokken we met onze kleine bus twee uur lang over onverharde wegen, dwars door kilometers grote weiden met ontelbare koeien in een dor en grasloos gebergte. We sloten onze rondrit af met een boeiend bezoek aan de wijngaarden van Don Cristobal. Nog nooit gezien, zo groots!

Vanavond nemen we afscheid van Eduardo en zijn lieve echtgenote Danielle en morgenvroeg vertrekken we met de bus richting Chili. Onderweg bewonderen we zeker en vast de Aconcagua, hoogste berg van de Andes.